Google'a vuvuzela diye yazdığımızda onun ne olduğunu anlatan çok sayıda metinle karşılaşabilirdik ama hiç biri bizi tatmin etmezdi. Vuvuzela sıradan değil, kara kıtanın sesini en uzak kıtalara duyurmaya yardımcı bir emstruman.
Bugünlerde Güney Afrika'da düzenlenen FIFA 2010 Dünya Kupası aracılığı ile tanıdığımız vuvuzeladan Batı öylesine rahatsız olmuş ki eski sömürgeci günlerini yeniden hatırladı ve sanki o kıtaya hakimmiş gibi "vuvuzela yasaklansın" diye haykırdı. Ama afrikalı bu lafları takmadı ve son nefes vuvuzelasını öttürmeye devam etti hatta ediyor da.
Vavazula bağımsızlığın, özgürlüğün ve geleneklere bağlılığın yeni sembolü olabilir. Kulakları sağır eden gürültüsü Afrika'nın sesinin ne kadar fazla, ne kadar güçlü çıktığının bir göstergesi olabilir. Dünyanın batı tarafı ya da modern diye diretilen bölümü bu özgürlüğün sesini susturamadı. Bağımsızlığın sesi futbolun ötesine geçti. Her tarafıyla futbola batmış, futboldan başka birşey düşünemeyen kafalar da belki özgürlüğün sesini duymuş oldular vuvuzela ile.
Stadyumlarda gol çığlıkları yerine bağımsızlık diye haykırılacağını hayal bile edemezdik. Ama bu 2010 dünya kupasında gerçekleşti. Hiç ummadığımız bir yer mi sandınız. Kesinlikle hayır. Bu sesin en güzel duyulacağı yerden. Afrika'dan yükseldi bu sesler.
Darısı tüm stadyumların başına
Murat Güzelgün
